Reklama

Dobre praktyki w walce z bezdomnością

2018-10-16 11:31

Katarzyna Dobrowolska
Edycja kielecka 42/2018, str. III

WD
Gościem konferencji była również wojewoda świętokrzyski Agata Wojtyszek

Liczba osób bezdomnych w skali kraju nieco się zmniejsza, ale długość epizodu bezdomności się wydłuża – zauważa Jakub Wilczek – prezes Ogólnopolskiej Federacji na rzecz Rozwiązywania Problemu Bezdomności, instytucji będącej organizatorem Konferencji Regionalnej pt. „Pokonać bezdomność”, jaka odbyła się w Kielcach 27 września w Urzędzie Wojewódzkim. Zaproszeni goście, wśród nich organizacje pozarządowe, kierujący ośrodkami pomocy społecznej, noclegowni, schronisk dzielili się dobrymi praktykami w rozwiązywaniu problemu bezdomności. Patronat nad wydarzeniem objęło Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej

Celem wydarzenia była wymiana doświadczeń na forum organizacji pozarządowych zajmujących się pomocą osobom bezdomnym i wykluczonym, promowanie dobrych rozwiązań wypracowanych przez poszczególne ośrodki oraz instytucje wspierające bezdomnych. Na konferencji byli obecni przedstawiciele Wydziału Polityki Społecznej i Zdrowia Świętokrzyskiego Urzędu Wojewódzkiego w Kielcach oraz Urzędu Wojewódzkiego w Łodzi.

Zdecydowana większość osób bezdomnych przebywa na terenie miasta Kielce. Szacuje się, że w 2017 r. było ich na terenie województwa ponad 850. Korzystały one ze wsparcia 21 placówek. Wciąż są powiaty w woj. świętokrzyskim, w których nie ma placówek udzielających schronienia osobom pozostającym bez dachu nad głową. Najczęstszymi przyczynami bezdomności pozostają: eksmisja, konflikty rodzinne, przemoc, uzależnienie, niepełnosprawność.

Długoletnim doświadczeniem pomocy osobom bezdomnym, jak i zagrożonym bezdomnością dzielił się z zaproszonymi gośćmi ks. Stanisław Słowik – dyrektor Caritas Kielce.

Reklama

Caritas w Kielcach podejmuje wiele nowatorskich w skali całej Polski projektów ograniczających skalę wykluczenia społecznego osób biednych i niepełnosprawnych. W ich ramach powstają rodzinne domy pomocy, mieszkania chronione, Biura Aktywizacji Bezrobotnych, Centrum Integracji Społecznej, Centrum Interwencji Kryzysowej, ośrodki rehabilitacyjne oraz wiele innych cennych inicjatyw.

Caritas Kielce wypracowała sieć wsparcia, na którą składają się specjalistyczne placówki dedykowane osobom z konkretnymi problemami. Są to mieszkania wspierane w Kielcach, Dom dla bezdomnych w Świniarach i Morawianach, hostel w Wiśniówce, w Piasku Wielkim, lokale aktywizujące w Piekoszowie – dla osób starszych, w Kidowie dla seniorów niewymagających całodobowej opieki. Aktualnie w diecezji kieleckiej jest dostępnych 90 takich mieszkań w różnym standardzie i wielkości. Są one specjalizowane np. na lokale dla samotnych matek, dla pełnych rodzin, dla niepełnosprawnych, zaburzonych psychicznie z programem aktywizacji zawodowej, dla młodych „po przejściach”. W przygotowaniu są dwie nowe inicjatywy – które powinny dać kolejne 50 lokali. Celem wszystkich działań Caritas jest zmniejszenie skali bezdomności, udzielenie szerokiego wsparcia osobom potrzebującym, przygotowanie ich do samodzielnego życia, integracja ze społecznością lokalną oraz zaspokojenie bieżących potrzeb bytowych. Ks. Słowik podkreślał, że wiele gmin nie posiada lokali socjalnych, do których mogliby być skierowani bezdomni, bądź osoby w kryzysach. Wiele gmin wiejskich deklaruje, że nie posiada żadnych mieszkań socjalnych ani lokali komunalnych. Równocześnie odnotowuje się bardzo niski wskaźnik oddawania mieszkań do użytku, w skali roku – 10 w powiatach kazimierskim, opatowskim, pińczowskim, skarżyskim. Powoduje to nasilenie się tendencji wykluczenia mieszkaniowego. Dlatego mieszkania chronione, które udostępnia np. Caritas, niejednokrotnie stają się ratunkiem przed schroniskiem. Te wszystkie rozwiązania mają charakter nowatorski na gruncie polskim. Stosowane są na Zachodzie i doskonale się sprawdzają.

Dobrymi praktykami i sposobami wielowymiarowej pomocy dzielił się również z uczestnikami konferencji Krzysztof Adamski z Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Kielcach. W celu podniesienia standardu pracy socjalnej stworzono procedurę postępowania pracownika socjalnego na rzecz osób bezdomnych. MOPR – jak poinformował Adamski – ubiega się o dotację ze środków EFES w Programie Wiedza, Edukacja, Rozwój na projekt „Skuteczna pomoc społeczna”. W ramach projektu znajdą się szkolenia i warsztaty podnoszące kompetencje pracowników socjalnych. Dział ds. Bezdomności współpracuje z jednostką organizacyjną Ośrodkiem Interwencyjno-Terapeutycznym. W jego skład wchodzi Ogrzewalnia, Punkt Interwencji Kryzysowej, mieszkania chronione i Punkt Konsultacyjno-Streetworkerski. Zdobyte doświadczenie zaowocowało stworzeniem projektu SAB Skuteczna Aktywizacja Bezdomnych, polegająca na zwiększeniu szans na zatrudnienie osób bezdomnych przez prowadzenie pracy socjalnej, zapewnienie profilaktycznych badań lekarskich, wsparcie terapeutyczne, doradztwo i szkolenia zawodowe, w tym stypendia stażowe.

Wśród prelegentów konferencji byli również Jerzy Czapla – kierownik Schroniska dla Bezdomnych, TPBA Łódź, Łukasz Kwiatkowski – kierownik Noclegowni i Ogrzewalni, MOPS z Kutna. Reprezentanci tych ośrodków również dzielili się dobrymi praktykami w walce z bezdomnością.

Tagi:
bezdomni

W sylwestrowy wieczór dla bezdomnych

2018-12-31 20:45

Beata Pieczykura

Zjednoczyli swoje działania na rzecz osób doświadczających bezdomności.

Beata Pieczykura/Niedziela

Uczynili to na wzór Kościoła będącego jak najbliżej ubogich i potrzebujących oraz papieża Franciszka, który w Światowy Dzień Ubogich zjadł obiad z 3 tys. osób biednych i bezdomnych. Dzięki otwartości ks. Marka Batora, dyrektora Caritas Archidiecezji Częstochowskiej, streetworkerzy z ramienia Caritas Archidiecezji Częstochowskiej, Stowarzyszenia Pomocy Wzajemnej Agape i Fundacji św. Barnaby zauważyli problem bezdomności ulicznej, czyli ludzi przebywających na działkach, w pustostanach czy miejscach niemieszkalnych.

Zobacz zdjęcia: W sylwestrowy wieczór dla bedomnych

I tak powstał wspólny pomysł różnych organizacji – wyjaśnia br. Mariusz ze Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów, streetworker z ramienia Caritas Archidiecezji Częstochowskiej. Jak pomyśleli, tak też zrobili: po raz pierwszy zaprosili na zupę sylwestrową. W dzieło zaangażowały osoby z Młodzieży Franciszkańskiej, wolontariusze Caritas, ludzie bezimienni, którzy chcemy pomóc. W sylwestrowy wieczór w budynku powstającej kaplicy Caritas przy ul. Ogrodowej w Częstochowie na gorącym posiłku spotkali się bezdomni (ok. 20 osób), aby pożegnać stary rok.

Był to czas rozmów i śpiewu kolęd, a także życzeń złożonych przez ks. Marka Batora: – Chcę wam wszystkim błogosławić, tym, którzy walczą, by zwyciężyli, tym, którzy mają kryzys, by z niego wyszli, tym, którym ciężko, by było lżej w 2019 r.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kolęda

Alumn Grzegorz Gęsikowski
Edycja szczecińsko-kamieńska 51/2002

Termin calendae w starożytnym Rzymie oznaczał pierwszy dzień miesiąca. Najbardziej zaś uroczyście obchodzono calendae styczniowe (festum Calendarium), które rozpoczynały nowy rok. Wtedy to odwiedzano się po domach, obdarowywano podarkami i składano sobie życzenia. Podobnie czyniono w całej Europie w wiekach późniejszych, łącząc już ów zwyczaj ściśle ze świętami Bożego Narodzenia.
Tymczasem w Polsce dawnej 1 stycznia kapłani rozpoczynali odwiedziny duszpasterskie, które określano właśnie mianem kolędy. Trwała ona do 2 lutego - Święta Ofiarowania Pańskiego (Matki Bożej Gromnicznej). Najdawniejsza wzmianka o tej praktyce pochodzi z 1607 r. Wtedy to na synodzie prowincjonalnym w Piotrkowie polecono, aby plebani według starożytnego zwyczaju nawiedzali swoich wiernych po domach, uczyli ich pacierza, prawd wiary i by wchodzili w szczegóły życia, czy jest ono prawdziwie chrześcijańskie. Polecano także, by strapionych pocieszali, a ubogich wspomagali. Z kolei synod chełmski (1624 r.) zachęcał, aby proboszczowie spisywali swoich parafian i zachęcali do częstego korzystania z sakramentów. Owa wizyta miała wpłynąć na ożywienie życia religijnego i moralnego parafii.
Dla wielu rodzin kolęda jest bardzo ważnym wydarzeniem. Już od samego rana trwają w mieszkaniach przygotowania do przyjęcia kapłana. Wizyta duszpasterza jest doskonałą okazją do wspólnej modlitwy, do wyproszenia Bożego błogosławieństwa dla domowników, ale także okazją do szczerej rozmowy.
Jak należy przeżyć wizytę duszpasterską kapłana? Przede wszystkim należy się przygotować duchowo. Najlepiej uczynimy to, przystępując w czasie świąt do Komunii św., a także biorąc czynny udział w modlitwie. Nie wolno też zapomnieć o zewnętrznym przygotowaniu samego miejsca spotkania. Stół należy nakryć białym obrusem, postawić na nim krzyż, zapalone świeczki, Pismo Święte i wodę święconą. Przy tak przygotowanym stole winna zgromadzić się cała rodzina. Obrzęd kolędy nie jest wcale skomplikowany i na pewno sprzyja serdecznemu spotkaniu duszpasterza ze swoimi parafianami. Z jednej strony kapłan ma doskonałą okazję nie tylko poznać swoich wiernych, ale i wgłębić się w ich konkretną sytuację życiową, poznać jej radości, smutki i wyjść naprzeciw z konkretnym działaniem. Z drugiej strony i parafianie mają możliwość bliżej zainteresować się życiem parafii - życiem wspólnoty lokalnego Kościoła.
Jak wygląda kolęda? Zgodnie z wielowiekową tradycją kolęda w Polsce ma następujący przebieg: przed wejściem (bądź w trakcie wchodzenia) do mieszkania (domu) ministranci wraz z domownikami śpiewają kolędę, a w tym czasie jeden z chłopców kreśli na drzwiach napis: C + M + B + bieżący rok, co oznacza: Christus manisionem benedicat ("Niech Chrystus mieszkanie błogosławi"). Następnie kapłan wchodzi do mieszkania i pozdrawia obecnych słowami: "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!" (odpowiadamy: "Na wieki wieków. Amen"). Kapłan może również zacząć od słów: "Pokój temu domowi" (tym razem odpowiemy: "I wszystkim jego mieszkańcom"). Następnie wszyscy - jak jedna rodzina, zgromadzona przy jednym stole odmawiają modlitwę, którą nauczył nas Jezus Chrystus (tzn. Ojcze nasz). Po niej kapłan, wypraszając Boże błogosławieństwo dla domowników, modli się następującymi lub podobnymi słowami: "Pobłogosław + Panie, Boże Wszechmogący, to mieszkanie (ten dom), aby w nim trwały: zdrowie i czystość, dobroć i łagodność oraz wierność w wypełnianiu Twoich przykazań; aby zawsze składano Ci dzięki. A błogosławieństwo Twoje niech pozostanie na tym miejscu i nad jego mieszkańcami teraz i na zawsze. Amen". Po czym następuje końcowe błogosławieństwo: "Niech to mieszkanie i wszystkich w nim mieszkających błogosławi Bóg Ojciec i Syn + i Duch Święty. Amen". Pięknym zwyczajem jest, gdy duszpasterz teraz weźmie ze stołu krzyż stanowiący własność rodziny i poda każdemu do ucałowania. Po tym dopiero kropi mieszkanie i domowników wodą święconą i stosownie do potrzeby duszpasterskiej nawiązuje rozmowę, której zawsze powinna towarzyszyć roztropność, delikatność i chrześcijańska zasada miłości.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Koncert kolęd 2019 300x300 nowy termin

TVP1 wyemituje film „Helenka” o polskiej wolontariuszce, zamordowanej w Boliwii

2019-01-22 19:47

TVP, aw / Warszawa (KAI)

25 stycznia o godz. 22.35 telewizyjna Jedynka zaprasza na premierę filmu dokumentalnego pt. „Helenka”. Bohaterką obrazu jest zamordowana 24 stycznia 2017 r. Helena Kmieć, 26-letnia świecka misjonarka, która pojechała do Cochabamby w Boliwii opiekować się dziećmi w Ochronce prowadzonej przez siostry Służebniczki.

Fundacja Heleny Kmieć

Film “Helenka” opowiada historię dziewczyny, która inspirowała i zapalała każdego, kogo spotkała. Trudno było za nią nadążyć. Dopiero po śmierci okazało się, jak wielu osobom pomagała, a ogrom jej zaangażowania zaskoczył nawet rodzinę i najbliższych. Jej niezwykle intensywne życie, pełne planów, choć zostało brutalnie zakończone, nadal przynosi owoce dobra. Jest wzorem życia pełnego pasji i radości. Jej postać fascynuje coraz większą rzeszę młodych ludzi. Wspólnoty katolickie, a nawet drużyny harcerskie, biorą ją sobie za patronkę.

Prezydent Polski Andrzej Duda odznaczył Helenę Kmieć pośmiertnie Złotym Krzyżem Zasługi. Na pogrzebie misjonarki byli przedstawiciele rządu, a Mszy świętej pogrzebowej przewodniczył kard. Stanisław Dziwisz. Uroczystość pogrzebowa miała charakter państwowy.

Film dokumentalny realizowany był w Polsce i Boliwii. Ekipa Telewizji Polskiej spotkała się

z rodzicami, siostrą, chłopakiem, duszpasterzem, a także znajomymi Heleny.

Zdjęcia do filmu nagrywane były m.in. w Libiążu, rodzinnej miejscowości Heleny Kmieć, w Gliwicach, gdzie studiowała, mieszkała i pracowała oraz w Cochabambie w Boliwii, gdzie zginęła. Dzięki unikatowym materiałom wykorzystanym w filmie, widz może ‘towarzyszyć’ Helence od jej dzieciństwa aż po misje w Zambii i Boliwii.

Scenariusz i reżyseria: Julita Wołoszyńska-Matysek

Film dokumentalny „Helenka” 25 stycznia o godz. 22.35 w TVP1

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem