Dokonuje się to w roku szczególnym: 25 lat istnienia parafii, 25. rocznicy beatyfikacji patrona i w Roku Jubileuszowym.

Duchowo przygotowani

Jak mówi proboszcz ks. Leszek Dziwosz, już rekolekcje wielkopostne stanowiły duchowe przygotowanie do konsekracji, podobnie jak kilka niedziel poprzedzających wydarzenie, podczas których wyjaśniano sam obrzęd konsekracji świątyni i odmawiane wówczas modlitwy czy wykorzystane symbole. Wierni udają się procesjonalnie z dotychczasowej kaplicy, idąc za księdzem Biskupem i kapłanami. Symboliczne otwarcie kluczem przez biskupa jest stosowane w przypadku kościołów, w których dotąd nie była sprawowana Eucharystia.

Parafia od początku istnienia charakteryzowała się dużą dynamiką wspólnot i grup duszpasterskich, które w sposób naturalny aktywizowały ją i czynią to dzisiaj, w przeddzień konsekracji. Jakie zatem wspólnoty działają w parafii? Ruch Światło-Życie, Kościół Domowy, schola dziecięca „Boże Echo”, Papieskie Dzieła Misyjne Dzieci, schola młodzieżowa (często wspierana przez ewangelizujący zespół Fabryka Bzu), Apostolat Maryjny, 12 róż różańcowych, 6 róż różańcowych rodziców modlących się za swoje dzieci, Rycerze Kolumba, Koło Przyjaciół Radia Maryja, Krąg Biblijny, Zespół Parafialny Caritas. O zdrowie i sprawność dba Parafialny Uczniowski Klub Sportowy DEKO.

– Muszę podkreślić, że parafianie czekali z niecierpliwością na dzień konsekracji i modlą się w tej intencji. Spory procent naszych wiernych przez 17 lat trwającej budowy ofiarnie ją wspierał, wielu tego dnia nie doczekało, choć byli ofiarodawcami i żyli tym tematem – mówi ks. Proboszcz. – Dla nas wszystkich dzień konsekracji jest ukoronowaniem modlitw, starań, włożonej bezinteresownej pracy – dodaje. Jak tłumaczy, od początku historii parafii, była w niej grupa ludzi szczególnie zaangażowanych, a wśród nich katecheci, pracownicy kościelni, wolontariusze, którzy dbają o to, by wspólnota „była żywotna, a nie martwa”. Proponują inicjatywy, jak: adoracje, pielgrzymki, festyny i angażują swój prywatny czas.

Kościół pełen uroku

Kościół o nowoczesnej bryle, przykrytej łamanym dachem, o pow. blisko 1000 m. kw. zaprojektowała inż. arch. Aneta Barańska. Świątynię tworzą nawa główna i dwie boczne, zakrystia oraz zaplecze, z toaletami. Przygotowano, coraz popularniejsze we współczesnych kościołach, specjalne zaplecze dla matek z dziećmi, z ekranem do śledzenia liturgii.

Główną ścianę prezbiterium zdobi mozaika inspirowana frontonem Bazyliki św. Pawła za Murami w Rzymie. To scena wyobrażająca Chrystusa Nauczyciela i słuchających go św. Piotra i św. Pawła. Projektantem i wykonawcą jest Ireneusz Menes.

Jedna z bocznych naw (prawa) dedykowana jest patronowi kościoła, bł. Józefowi Pawłowskiemu (to jedyny kościół pod tym wezwaniem w Polsce – parafia powstała zaraz po beatyfikacji; – I bardzo dobrze – patron skupiał się tylko na nas – mówi ks. Leszek Dziwosz). Obraz patrona autorstwa Ireneusza Menesa został przeniesiony z dotychczasowej kaplicy wraz z relikwiami II stopnia. Centrum lewej nawy stanowi natomiast kaplica adoracyjna Najświętszego Sakramentu.

Wykonane z granitu i marmuru: ołtarz, chrzcielnica, posadzka, stacje drogi krzyżowej, tabernakulum, powstały wg projektu Ireneusza Sobczyka.

Realizatorem budowy kościoła – niełatwej, ze względu m.in. na sklepienie łukowe, łamane ściany, skomplikowany dach – był kielecki FABET S.A. Kierownikiem budowy był Lech Kosiński, inspektorem nadzoru technicznego – Marek Nowak. Obaj panowie to parafianie, pracujący bezinteresownie przez kilkanaście długich lat (!). – Niemal sto procent kosztów zrealizowanej budowy spoczywało na barkach parafian oraz na dobroczyńcach – podkreśla ks. Dziwosz. Jako zaangażowane w to dzieło firmy wymienia: Strunobed, Effector, Okręgową Spółdzielnię Mleczarską we Włoszczowie.

Kaplica służyła przez ćwierćwiecze

Cofnijmy się 25 lat wstecz. 24 października 1999 r. wiernym parafii Wniebowzięcia NMP we Włoszczowie (czyli macierzystej i jedynej wówczas włoszczowskiej parafii) zostaje odczytany dekret erygujący nową parafię bł. Józefa Pawłowskiego z grona 108 Męczenników. Proboszczem zostaje mianowany ks. Dziwosz. Pierwszym miejscem, gdzie koncentruje się życie parafii jest adaptowany do potrzeb nowej wspólnoty kościół Wszystkich Świętych, na cmentarzu parafialnym. Jednocześnie trwają zabiegi nad pozyskaniem terenu pod budowę kościoła i obiektów towarzyszących.

W 2000 r. bp Kazimierz Ryczan święci plac pod budowę nowej świątyni, a zaraz potem zostaje wbita pierwsza łopata pod kaplicę. Dzięki Bożej Opatrzności i wielkiemu zaangażowaniu parafian i sympatyków nowej parafii Pasterkę i Boże Narodzenie wierni przeżywali już w swojej nowej kaplicy, którą poświęcił uroczyście bp Ryczan 14 stycznia 2001 r. Architektem kaplicy był mgr inż. Marek Nowak z Włoszczowy, a nadzorującym budowę – Władysław Jamróz z Włoszczowy. Obok organizowania materialnych struktur nowej parafii rozwijało się życie duchowe. Powstawały liczne grupy modlitewne, formacyjne i charytatywne. W 2001 r. odbyły się w parafii pierwsze Misje Święte, ruszyła także budowa plebani i budynków gospodarczych.

Historycznym wydarzeniem było nawiedzenie Matki Bożej w kopii Cudownego Jasnogórskiego Obrazu, które miało miejsce 4-5 sierpnia 2008 r. Było ono kolejną okazją do umocnienia wiary i odnowy życia religijnego wspólnoty parafialnej. 2008 to także rok rozpoczęcia budowa kościoła. Dekretem bp. Piotrowskiego (26 stycznia 2016 r.) przy parafii powstało diecezjalne sanktuarium bł. Józefa Pawłowskiego z grona 108 Męczenników.

Co będzie z kaplicą, czy raczej dotychczasowym kościołem? Czeka ją modernizacja, celem dostosowania do współczesnych potrzeb życia parafialnego. Boczne kaplice zostaną przeznaczone na sale służące różnego typu spotkaniom, w zamyśle jest wygospodarowanie miejsca na parafialną kawiarenkę. Dawna główna nawa jest na tyle obszerna, że można myśleć o prezentacjach sztuk teatralnych, projekcjach filmów czy o większych spotkaniach. – Ale to wszystko za jakiś czas, na razie musimy wprowadzić życie parafialne do nowego kościoła, dokończyć w pełni jego wystrój, no i pospłacać długi – zaznacza Ksiądz Proboszcz.

25 lat temu parafia liczyła ok. 5400 osób, teraz 5000, więc bilans w zestawieniu z ogólnopolskimi statystykami, jest wcale niezły. 25 lat temu w miejscu kaplicy i nowego kościoła było bure i smutne pole, co pisząca te słowa doskonale pamięta. Dzisiaj jest nowy kościół, wokół którego wyrosło nowoczesne willowe osiedle, a za plebanią i jej drzewami (też ich nie było) – wysokie bloki. Włoszczowa rozrasta się, ludzi w kościele nie powinno zabraknąć.